STARA I NOWA DYPLOMACJA

Po I wojnie światowej gorąco dyskutowane było zagadnienie „starej” i „nowej” dyplomacji: o ile „stara” dyplomacja posługiwała się chętnie tajnymi układami i zupełnie nie troszczyła o względy opinii publicznej, zwolennicy „nowej” dyplomacji postu­lowali jawność. Asumpt do tej dyskusji stworzył rząd radziecki ogłaszając bezpośrednio po zwycię­stwie rewolucji październikowej tajne archiwa rzą­du carskiego, zawierające m.in. tajne układy, w któ­rych rządy — bez informowania o tym opinii pub­licznej swych krajów — zaciągały zobowiązania do popierania nawzajem swych dążeń imperialistycz­nych. Bezpośrednim następstwem decyzji rządu ra­dzieckiego było włączenie do Czternastu Punktów Wilsona, formułujących cele wojny (22 stycznia 1918 r.), postanowienia żądającego „jawnych trakta­tów pokojowych, jawnie zawartych, po czym nie będzie żadnego rodzaju tajnych porozumień między­narodowych, lecz dyplomacja będzie postępowała zawsze szczerze i otwarcie”. Sam prezydent Wilson występował wielokrotonie przeciwko tajnej dyplo­macji i głosił potrzebę ”public agreements publicly arrived at”.

Znalazłeś się tutaj dzięki poniższej frazie kluczowej:

Witaj na moim serwisie! Znajdziesz tutaj wiele ciekawych wpisów dotyczących urbanistyki i polityki. Zapraszam do czytania i komentowania naszego serwisu. Zapraszam do czytania!
Wszelkie prawa zastrzeżone ©